By jaapandre
Afgelopen maandag was het zover. De oliebollentocht voor velomobielen was in Utrecht en Hans zou Kali meenemen, daar nog berijden en daarna zouden we kijken of het allemaal pastte en dergelijke. ‘s Ochtends was ik al even naar de dom om te kijken naar die 100+ velomobielen. Ik heb daar mijn eerste foto van Kali gemaakt en heb Hans daar al even gesproken. ‘s Middags was het dan echt zo ver. Na een busrit van driekwartier was ik op de finishplek van de oliebollentocht gekomen. Na een paar minuten kwamen ook de velomobielen aanzoeven. En ik ging (terwijl ik voor radio Utrecht geinterviewd werd) op weg naar Hans en Kali. Hoewel Hans en ik ongeveer even groot zijn, stond de fiets beslist niet voor mij afgesteld. Met mijn voeten kwam ik tegen de bovenkant van de punt aan en met mijn knieen tegen het kapje. Na een aantal pogingen was het nog niet perfect (hij kon nog wel naar achteren, maar om de een of andere reden lukte dat niet). Het was koud en etenstijd, dus besloten om de fiets wel te kopen en ‘s avonds met een volle buik nog weer even verder te kijken. Snel mijn spulling (en nog een hele lading accessoires) ingeladen en naar mijn logeeradres gefietst (in de buurt van het stadion). Als je de weg weet, was het een leuk ritje van 10km, maar daar heb ik uiteindelijk een klein uur over gedaan.
‘s Avonds ben ik inderdaad nog even gaan sleutelen en toen bleek dat er op de buis waar het stoeltje aan bevestigd zat een klein nopje zat, waardoor de ring niet verder kon schuiven, nadat ik de ring voorbij het nopje had vastgemaakt, kon ik er wel goed op fietsen. Het grootste nadeel was (en is nog steeds) dat het stoeltje erg rechtop staat. Mijn kop steekt een vrij groot stuk boven Kali uit en het zitje ondersteunt me niet optimaal. Ik wil nog een keer kijken of ik mijn zithouding aan kan passen, zodat het stoeltje toch weer wat verder naar voren kan.